Αρχικά κάθε κοινωνικοεποικοδομητική ή κοινωνικοπολιτισμική αρχή χρειάζεται κάποια θεωρία.
Δηλαδή σε πρώτη φάση τι σημαίνουν αυτές οι έννοιες.
Κοινωνικοεποικοδομητική ή κοινωνικοπολιτισμική αρχή. Αυτές λοιπόν οι έννοιες περιλαμβάνουν την κοινωνική σχέση του καθηγητή/δασκάλου τόσο με τον μαθητευόμενο και το μάθημα διδασκαλίας του όσο και με τον ευρύτερο πολιτισμικό του χώρο.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση για ένα μάθημα όπως η πληροφορική κατανοούμε πως αυτός ο χώρος είναι εξαιρετικά τεράστιος,όμως στην σημερινή εποχή αυτό είναι ένα κομμάτι της ζωής μας.
Τα παιδιά γνωρίζουν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή από πάρα πολύ μικρή ηλικία και οι στατιστικές έχουν αποδείξει την επιρροή των παιδιών από τους Η/Υ.
Αυτό αυτόματα καθιστά την εργασία των εκπαιδευτικών πολύ πιο εύκολη απ' ότι ήταν στο παρελθόν.
Για να επιτευχθεί όμως η μέγιστη απόδοση πρέπει η σχέση καθηγητή και μαθητή να έχει ενεργό ρόλο με την τεχνολογία, την κοινωνία και προφανώς με την μάθηση.
Ο ενεργητικός ρόλος αναγνωρίζεται μέσω της δημιουργίας της γνώσης,αντί της παθητικής προσληψής της.
Με βάση όσα αναφέρθησαν παραπάνω είναι σαφές πως χωρίς ένα εξυγχρονισμένο σύγχρονο περιβάλλον μάθησης η όλη προσπάθεια θα είναι εξαιρετικά δύσκολη χρονοβόρα,κουραστική με τεράστια θεωρία και πολύ πιθανόν ακατόρθωτη.
Είναι χρέος κάθε σύγχρονου κράτους να συμβαδίζει με τα τεράστια άλματα της τεχνολογίας ούτως ώστε να δημιουργήσει τους ευεργέτες,επιστήμονες, ανθρώπους του <<αύριο>>.


